ZELİHA AYPEK-ŞİİRE DÖNÜŞEN ANNE

Zeliha Aypek "Şiire Dönüşen Anne" adlı şiiriyle Edebiyat Daima'da

ŞİİRE DÖNÜŞEN ANNE
Zeliha Aypek

nice kendini bilmez şairin takatsiz bıraktığı bulutsuz gece
bir meczup gibi devriliverdi uyku tünek           
                                      görmeyen yatağıma
annemin turnalı türkülerle çınlattığı kırkyama günler
teker teker ölüyor bu doygun gecede,

yıkamalı  nazar boncuklarını, karınca duasını
yıkamalı dört duvarın içine çektiği
fosforlu sesini,
                       değişmeyen söylenme âdetlerini,
her tik takında anılarımızın  buğusunu silen
zemberekli saatimizi
ki Körfez savaşıyla yaşıttı kendisi

dilindeki turnalar nereye göç etti Muazzez Hanım
sen nereye gittin, neydi acelen
eşyalar sitem etmeden çıkıp gittiler ardın sıra
bir daha hiç geçmediğim ve artık geçme ihtimalim olmayan
birbirinin yoluna taş koyan, yokuşlu sokaklarımızın,
özenle her gün suladığın saksılarında
uslu uslu kestiren kauçuklarımızın,
ve birdenbire  alev almış tüm evrensel renklerini;
acının ve nesnenin
sevmenin ve tutunmanın
akşam kızıllığına teslim ettigin gibi,
dehşetli yalnızlığına kızıl bir kalp bıraktın ellerinle

gözyaşlarımın tuzunu
ve ekmeğinin peşinde Ankara martılarının gagasından bir yudum bayat denizi içiyorum
yanık tenli
Dikmen sırtlarına yatmış sislerin arasında
bir güneşle, anne yüzüyle, birkaç kiraz çiçeğiyle yaz edeceğime
                                             ant içiyorum
içtikçe tek gölge kalmıyor içimde
kocamış bir gece devriliyor
ruhum çiçekleniyor
tüm kendini özletmeyi bilenlerin yaşadığı rüyalarımın üzerine

modern cinayetler, kutsal egolar
karantinalar, maskeli yaşamlar beni bağlamaz
                ne diyordu Fransızlar: blablabla
dönüşmek ıssızlaştırıyor insanı Muazzez Hanım
güvercinlerin intihar ettigini kimse görmüyor benden başka

senin o dağında henüz açmamış
patiskalara işlediğin mor çiçeklerinden
senin o dağında açan, suyla fısıldaşan minik çam ağacından,
ruhuna konan kınalı kuşlarından
böcekliğin hakkını veren her türlüsünden
yarım kalan işlerinden, silinmemiş camlarından
senin o dağında tavizsiz her sabah toprağına değen seher yelinden
olmadan olacağını  bildiklerinden
olmadığında olacaklardan  sorumluyum yalnızca ben.

İlk yorumu sen yap!

Yorum Yap

Mail adresiniz görüntelenmeyecek


*

*