YAREN ERYILDIZ-MEVİZA

Yaren Eryıldız "Meviza" adlı şiiiyle Edebiyat Daima'da

MEVİZA

Yaren Eryıldız

 

Ben saltanatın hür köşesinde kiraz bahçelerinden toplarım hayallerin gezini
Sığmayan bir vakit varsa ücra köşeme,
Yeşilin buz kütlesini dondurduğu sabahtır.
Hürlük, ağaç dalları arasından gemiyle yükselir yağmura,
Başlar bir sükûnet anada, babada, toprakta.

En çok böyle zamanlarda yokluğun sınırları çizilir avurtlarıma,
Suskunluk ve keder besler unutulmuş leylakları.
Çocukluğumuz, günlerde büyüyen hatır;
Özlem yükselen satır, altı çizilmiş kitaplardan.
Şimdi kalp ağrısına yatmış mezarlardan ağıtlar yükselir geceye;
Hatmini almıyor öğle uykusundan sağır ve dilsiz kaygılar.
Arada övünme saklı, pişmanlık, türlü safsatalar.
Sonra perde arkasından geceye dokunur bakışlarımız,
Aramızı bulmuş kelimesiz nutuklar;
Boğuşma safhasına gelmeden çöl susuzluğunu yutmuş,
Pencere pervazında ut çalan çocuklar.

Hayli düşünce sarar yanaşan gemiyi ılık rüzgârın taşra vakitlerinde,
Oysa beklemek, bir dem gibi kapıya gelen beklemek!
Teğet geçirmek sabrı zamanların eteğinden,
Durup durup dinlemek duygu yüklü fiilleri,
Atmak gibi dağların eteğine
Dilimin sökemediği kelimeleri

İlk yorumu sen yap!

Yorum Yap

Mail adresiniz görüntelenmeyecek


*

*