SERVAN ERDİNÇ-ELİMDEN TUTABİLSE SESİN

Servan Erdinç "Elimden Tutabilse Sesin" adlı şiiriyle Edebiyat Daima'da

ELİMDEN TUTABİLSE SESİN
Servan Erdinç

kadim bir hatırayı taşıyan bir at göğsüyüm
bin yıldır ayaklarımın çiçek görmediği yaştayım
dalgın geceler, yüzü gülmeyen yıldızlar var
her sensizlik ayrı bir tren
ve sen benim kısrağımsın
bulutlar bırakıp giderken gökyüzünü
elimden tutabilse sesin
dağlar yol vermemeye tövbe eder
tanrının azabı kıskanırken hasretinin acısını
çarpıyor duvara zaman
kanımda dolaşan mavi gözlerine sarılıyorum
selam veriyor proletarya kokulu bir bahar
gün uyanıyor, sen hep güzelsin
bir viyolinde buldum diye sarı saçlarını
bağışladı gülüşün bana gencecik bir cenneti
soylu kavgaları bırakıp bir yana
öyle geldim
yıldızlı küpelerinle
volanlı saks mavisi elbisenle
vehim dudaklarınla
lirik sıcaklığınla
kalbimin filminde yanıma oturdun
luis aragon'un, ahmet haşim'in yüreğiyle baktım sana
en masum koşmalar bırakarak ardımda
hiç susmayacak sevinçler getirdim ikimize
yalanları peşime takıp gelmedim
alnımda alnın nefes alsın arzusuyla geldim

 

İlk yorumu sen yap!

Yorum Yap

Mail adresiniz görüntelenmeyecek


*

*