RIZA KARAKUŞ’UN İLK ŞİİR KİTABI “NAKLEN ACILAR” KLAROS YAYINLARI ETİKETİYLE YAYIMLANDI

Rıza Karakuş, yıllardır üzerinde emek verdiği toplumcu, çocukluk özlemi dolu ve genellikle aşk konularını işlediği şiirlerini, bu yıl temmuz ayında Klaros Yayınları’ndan çıkan “Naklen Acılar”da kitap

RIZA KARAKUŞ’UN İLK ŞİİR KİTABI “NAKLEN ACILAR” KLAROS YAYINLARI ETİKETİYLE YAYIMLANDI

Rıza Karakuş, yıllardır üzerinde emek verdiği toplumcu, çocukluk özlemi dolu ve genellikle  aşk konularını işlediği şiirlerini, bu yıl temmuz ayında Klaros Yayınları’ndan çıkan “Naklen Acılar”da kitaplaştırdı. Gri bir hal alıp betonlaştırılan Ankara’dan; neredeyse her dizesinde kuşları anan, sisteme söven, insanlığı öven bir esere tanıklık edeceksiniz. Şiirlerinde yer verdiği toplumu ayna gibi yansıtan, acılarda buluşturan dizeler, okurların umutlarına su serpecektir. Şair, eserindeki ilk şiirini oğluna, kitabın tamamını ise eşine ithaf etmiştir.

15 Ocak 1988’de Ankara’da doğdu. İlkokul yılları ve çocukluğunun altın günlerini İstanbul Kartal Soğanlık'ta yaşadı. Ankara'da ikâmet ediyor, evli ve bir oğlu var. Üniversitede İnşaat, İşletme; yüksek lisans dalında ise Yerel Yönetimler bölümlerinden mezun oldu.

Dört yaşından itibaren babasının her akşam eve getirdiği gazeteleri kendi kendine okuyup harfleri kağıda dökerdi. O gün, bu gündür elinden hiç kağıt ve kalem düşmedi. Lise yıllarında edebiyata ve şiire sarıldı, bir daha bırakmadı. Yazmayı seviyor; yazmak ve kağıdın canına dokunabilmek onun için özgürlük gibi.

Şiirleri halen Sinada, Eliz Edebiyat, Önsöz, Ekin Sanat, İhtilâl ve Münzevi Dergilerinde yayımlanmaktadır.

Şiirlerinden Kesitler:

“ben beş yaşındayken bilir misiniz

dal gibi insanlar yandı televizyonda

insanlar yandı naklen bir ülkenin zulmetinde!

e t i m   y a n d ı

a c ı l a r   a

                        ğ  

                              d 

                                    ı “

(Naklen Acılar şiirinden)

sığınık bir çocuk bugün dizelerim

gökyüzünün ihtilaline yenik düştüm yaralarımla

çığlık atıyordu tenimde dalgalar bir kırbaç edasıyla

büyük bir gölde balıktım

hüznümden vuruldum 

yüzüme kör-sağır bir kavrukluk kazınmakta

vahşi bir savaştan berkittim ellerimi yurtsuzlukla”

(Omuzlarımdan Başlıyorum Eskimeye şiirinden)

 

bir kuşun kanadından

mektup yazmalı şimdi göçmen kuşlara

uzakların şarkısını fısıldamalılar

bu kentin yüzüne yüzüne”

(Ankara’sın şiirinden)

1 Yorum

Yorum Yap

Mail adresiniz görüntelenmeyecek


*

*