FEYZ KARİHA-EVDE KALMIŞ ZENCEFİL

Feyz Kariha "Evde Kalmış Zencefil" adlı şiiriyle Edebiyat Daima'da

EVDE KALMIŞ ZENCEFİL
Feyz Kariha

Bir film tutanağı suflesini yemiş siyah beyaz şeritler
Referansını almış kelepçeler bileklerimize layık 
Başarılı olmak 32 dişli şık bir kadraj işi 
Tedavülden kalkmış bröve izlediğimiz blöfler

Kapımızı açık bıraksaydık bir bahçe içeriye girecekti
Zulasında tüttürsen ayıp tüttürmesen yazık bir yeşil 
Himayesindeyiz terbiyenin duyulan nal sesleri bizden değil
Ümit ki koştuğumuz trenlerin veli efendisi

Gece dendimi âmâ bekleyişler gelir aklıma 
Sonra kuyu sonra ay sonra mısır sonra o mermer tapınak
Gece tanrının kafayı bulmamıza izin vermesinden başka nedir ki
Sabahçıydık relax bir zamansızlık vardı dantel yakamızda 
Sabahçıydık biz sabahçıydık önceleri

Bekâr bırakıldı sobalar, kömürün tozu duvağı siyah, tadı zencefil 
Toprağa göz kırpsak gökten yağacak elma,  patlayan balonlar aşkına
Güneşe uçamamak sondajla ulaşılacak gibi değil

Solmaksızın büyüyor stigmatik dövmeler, bizim mi bu antik gövde 
Öpülen izmarit, ezilen fesleğen, şahsına münhasır pın kodu 
Bir tapınağın barınağına bıraktığımız tek hayvan nedir bil
Duvarlara mesafeli durmaksızın bir yolun nihavendinde

Bir söz dönse dudağımızın köşesinden saçları medsiz, kitapsız elleri 
Kısır bir ağaç gibi imgelenir cesaretimizdeki postal sesi 
Bir deli tay su içmeye iner, tren kendi tozuyla teyemmüm eder 
Ve biz gideriz dimağımızda absürt felsefe, sokak ıssız, kediler tanrıdan izinli 
Kesinlikle değiliz, hayır değiliz hiç olmadık tâ 
Kaldırımlara mevzilenmiş anlaşılmanın hedefi…

İlk yorumu sen yap!

Yorum Yap

Mail adresiniz görüntelenmeyecek


*

*